HH. Petrus en Paulus, apostelen

HH. Petrus en Paulus, apostelen Op 29 juni vieren wij twee apostelen: de HH. Petrus en Paulus.
Petrus Over het leven en werk van Petrus na Pinksteren hebben wij minder gegevens dan over Paulus. Echter in de evangelies zelf neemt hij vanaf het begin een centrale plaats in. Hij is de eerste gezondene van de Heer. In de synoptische evangelies is hij de eerste geroepene en in alle apostellijsten in het N.T. staat zijn naam op de eerste plaats. Opvliegerig en soms zwak ontvangt hij van Christus, nog voor hij Hem verloochend heeft de opdracht om zijn broeders in het geloof te versterken: “Simon Ik heb voor u gebeden dat uw geloof niet zou bezwijken. Wanneer ge eenmaal tot inkeer gekomen zijt, versterk dan op uw beurt uw broeders.” (Lc. 22,32). Na de vrouwen is hij de eerste getuige van de verrijzenis (1 Kor. 15,5; Lc. 24,34). Van de Goede Herder krijgt hij na de verrijzenis de opdracht om herder van allen te zijn: “Wijd mijn lammeren” (Joh. 21,15-17).	Wenende Petrus Mariakerk
Hij is de woordvoerder van de apostelen in de Handelingen (1-10). Wij weten van zijn prediking op Pinksteren, dat hij twee maal werd opgesloten en dat hij in Samaria en Judea werkzaam was. Waarheen hij ging in 42-43 na zijn wonderbaarlijke bevrijding weten wij niet. Misschien ging Petrus toen al heel snel naar Rome onder Claudius (41-54) of onder Nero (54-68). Wij weten dat er al heel vlug een Christelijke gemeente van zowel Joden als heidenen bestond in Rome. Over wie ze stichtte is historisch niets met zekerheid geweten. Hij was het fundament en de garantie van de apostolische missie (Gal. 1,18; 2,9). Hij was de toetssteen tot wie Paulus zich wendde om er zeker van te zijn dat zijn verkondiging met de opdracht en boodschap van de Heer overeenkwam. In Rome heeft hij zijn getuigenis bekroond met zijn marteldood. Volgens Origines en de apocriefe hand. van Petrus (2de of 3de eeuw) werd hij ondersteboven gekruisigd ergens tussen 64 en 67 tijdens de zware vervolging van de Christenen onder keizer Nero. Hij werd vlakbij begraven. Later is de St. Pieter boven zijn graf gebouwd. Volgens Hiëronymus zou Petrus in totaal 25 jaar in Rome geweest zijn (zij het niet ononderbroken). Het ambt van Petrus gaat verder in zijn opvolgers. De paus, als bisschop van Rome, is het zichtbare fundament en centrum van eenheid van de Kerk. Hij geeft in eenheid met de bisschoppen en gelovigen van heel de wereld het geloof verder. “Onze naam is Petrus” verklaarde paus Paulus VI.
Paulus Van alle apostelen hebben wij de meeste gegevens -zeker na Pasen - over Paulus. Hij was van origine een Farizeeër die zich rond 36 bekeerde tot het Christendom na een ontmoeting met de Heer bij Damascus. Vermoedelijk werd hij kort voor het jaar 10 geboren in Damascus. Vanaf 46 is hij werkzaam als missionaris in Klein-Azië en Griekenland. Hij maakt drie grote missiereizen. Op die reizen weet hij veel heidenen te bekeren tot het geloof. Onderweg schrijft hij brieven waarvan er een aantal bewaard zijn die in het N.T. staan. Tevens worden zijn reizen vrij uitgebreid beschreven in de Handelingen van de apostelen. Hij wordt gevangen genomen in de herfst van 60 en naar Rome gebracht, waar hij in 61 aankomt en waar hij vanuit de gevangenis blijft schrijven en preken. Hij sterft de marteldoor door het zwaard tijdens de vervolgingen onder keizer Nero (64-68). Hij ligt begraven in de St. Paulus-buiten-de-muren in Rome. Het feest van Petrus én Paulus Het feest van Petrus en Paulus op 29 juni heeft waarschijnlijk te maken met een feest begonnen bij de Via Appia rond 258, in het heiligdom dat nu San Sebastiano (bekend van de catacombe) heet en waar toen kennelijk hun beider gebeente in veiligheid gebracht werd. Het is een oude traditie dat tijdens de zware vervolging onder keizer Decius (249-251) toen zelfs begraafplaatsen niet gerespecteerd werden de gebeentes van beide apostelen naar de tijdelijk naar deze catacombe werden overgebracht.